sen neler düşünüyorsun öyle çocuk
artık beni sevmediğini bilmek ruhumda delikler açıyor, şimdi sen bana neler düşünüyorsun öyle çocuk diyeceksin, seni sevdiğimi göstermek için daha ne yapmalıyım...
gene boşluk kapladı gözlerini boşlukta yaşamanı istemiyorum artık, gözlerin bana dönsün diyeceksin, ben yine boşluğa bakıcam çünkü bilicem ki beni sevmedin, sevmeyeceksin,
bir gece kitap okuyordum yatakta uzanmış ve sen bilgisayar başındaydın yakınımdaki masada, ben o gece kitap okumuyordum biliyormusun, seni bekliyordum o kahrolası bilgisayardaki işin bitsin, yanıma gel bana sarıl diyr ve günümün nasıl geçtiğinin, bu gün beni nelerin güldürdüğünü nelerin üzdüğünü sor ama sen o kahrolası bilgisayarın başında saatler geçirdin ve o gece ben küçük iskender şiirleri okumuyor, okur gibi yapıyordum, mırıldandığım her mısra benimdi, sen küçük iskenderin olduğunu sansanda.

Konu: sen neler düşünüyorsun öyle çocuk...
hani kendi yaşamlarımızın ağırlığında eziliyorduk.. bu kadar kolay mı ruhumuzu teslim etmek... Biz zaten bu dünyanın sahipsiz piçleri değilmiydik... biz zaten yıllar yılı sadece geceye ve aya seslenmedik mi... şimdi çağırdığından medet ummak niye.. biz zaten hep kendi içimize ağlayan çocuklar değil miydik...biz ben değilim yalnız... sana ukalaca bi nasihat.. bağışla....
Bağlantı »